Benim Hayal Defterim

Bonapple

Bonapple

Bir kaç aydır Benim Hayal Defterim'e fazla bir şey yazamadım. Elif'le ikimiz yaklaşık 2 yıl önce karar vermiştik; küçük, sevimli bir dükkanda tarif defterimizi dolduran onlarca tarifin birbirinden güzel kokusunu sokaklara yaymaya. Tam da böyle oldu; Bonapple'i açtığımız ilk gün, bizim tatlı hamilemiz Ebru "Sokakta tereyağı kokusunu aldım" diye geldi. Ebru'yu ilk kez o gün tanıdık sonra bağımlısı olduğu tereyağlı ballı kurabiyelerden almak için 2-3 gün de bir uğradı. Şu kapıda gördüğünüz tatlı kız benim kız kardeşim Elif. Bonapple maceramız Kasım başında başladı; hem de anılarla dolu bir dükkanda. Küçük bir çocukken geldiğimiz Beste pastanesi ve sahibi Rıza amca... O günlerde birisi "yıllar s...

Devamı »

Mart

Mart

Mart benim ayım.

Devamı »

Hediye

Doğu kültürü ile Batı kültürünün elbet görgü kuralları da farklıdır ve bu farklardan biri, armağan sunup almak biçiminde kendini gösterir. Batı kültüründe, mutlaka paketlenmiş, tercihen de güzel bir ambalaj içinde sunulması gereken armağan, getirenin önünde açılır. Eğer yiyecek, içecek türünden bir hediye ise getirene de diğer konuklara da ziyaret sırasında ikram edilir. Özel bir eşyaysa beğendikten ya da beğenmiş gibi yaptıktan sonra teşekkür edilir ki, zahmet edip alan, sevindirdiğini görsün… Bu görgü kuralının elbette bir riski vardır. Daha güzel bir armağan getirene daha içten teşekkür edilmesi ya da beğenilmiş gibi yapılan armağanın pek de beğenilmediğinin belli olması. Ama ikramla ka...

Devamı »

Gecikmiş bir veda

3 ay geçti. Ne zaman aklıma gelse soruyorum kendime: Nasıl olup bitti her şey bu kadar çabuk, neden hiç olmamış gibi devam ediyor hayat? Böyle zamanlarda aklıma hep sevdiğim bir arkadaşımın annesini kaybettiğinde "Aylarca her sabah uyandığımda annem artık yok dedim." deyişi geliyor. Sonra can arkadaşımın buz gibi olmuş bedenine son kez dokunduğum o sabahı, bana ait şeyleride beraberinde götürdüğü sabahı hatırlıyorum. Yıllarca kendi kendime kızdım onu bu kadar çabuk unuttuğum için. Hepsi de hayatın ortasına düşmüş bir ateş gibiydi. Kimimiz için çabucak sönüp giden bir ateş. Son yıllarda öğrendiğim en önemli ders: Ne hayaller, ne planlar, ne var olana sevinmek, ne yok diye üzülmek... Hayat bil...

Devamı »

Yeni yıl dileğim

Yeni yıl dileğim

Son günlerde çok ihmal ettim hayal defterimi. Sakın hayallerimden vazgeçtim sanmayın! Tam tersi hiç bu kadar düşmemiştim peşine 🙂 Aslında uzun yıllar hayalini kurduğumuz tarçın , portakal, vanilya kokulu dükkanımızı açmaya karar verdiğimizden beri gündüzlerim koşturmayla nefessiz, geceler eksiklerin yanlışların hesabıyla uykusuz geçiyor. Az kaldı, çok az. Yeni yılda yeni umutlarım var 🙂 Dileklerim için bir mum yaktım. 🙁 Yola beraber çıktıklarım, yolda beni bekleyenler.... Mutlu, umutlu, neşeli, sağlıklı, bol kazançlı bir yıl olsun 2014! Fotoğraflar: Tumblr

Devamı »

Barış'ın fotoğrafı

Barış'ın fotoğrafı

"Ne komik bir ağbim var yaa" dedim telefonu kapayınca. Anneme bir tarif sormak için telefon etmiştim, telefonu bay gurme açtı ve başladı anlatmaya - "incik pişireceksen haberin olsun kötü bir huyu vardır... Soğanlar bilmem kaçıncı dakikada karamelize olmaya başlar... Bol tereyağlı Trakya baldosu iyi gider.... "Nesin sen ya?" dedim. Türkiye'nin neresinde olursanız olun, açın telefon "ben şu şehre şu kadar kilometre mesafedeyim nerede yemek yiyebilirim?" diye sorun, başlar tarife: 1-2 km ilerde bir benzinlik var oradan sağa dön....... Önce şaka yapıyor zannedersiniz; ama sonra tarife uyup dediği yeri elinizle koymuş gibi bulduğunuzda şaşar kalırsınız. Barış, yemek için yaşayanlardan. Barış esk...

Devamı »

Sonbahar

Sonbahar

Yeniden sonbahar. Yine yapraklar düşecek. Ben, ne zaman dans ederek etrafta dolaşan sararmış bir çınar yaprağı görsem; Eren'in minicik elleri avucumun içinde, üzgün bir ifadeyle yüzüme bakıp, " anne yapraklar neden yerinde kalmıyor? Onlar da ölüyorlar mı?" diye sorduğu o günü hatırlayacağım. Bütün yeşiller soluk bir sarıya bürünecek. Güne geveze kuşların cıvıltıları yerine, kepenklerin arasından geçen rüzgârın kızgın uğultusuyla uyanacağız. Güneş davetsiz bir misafir gibi sabah erkenden dolmayacak odamıza; uzunca bir süre mesafeli bir ilişki olacak aramızda. Evimizin çatısındaki olukta yaşayan cıvıltılı aile, kışı bizimle gerçirmeye dayanacak mı yoksa en baştan sürüye uyup kanat mı çırpacak...

Devamı »

Bayram tatili

Bayram tatili

Romantik bayram tatili hayalim... Öyle ormanda yürüyüş yapmak gibi bir hayalim yok 🙂 Hayalim: Camın önünde elimde sıcak bir içecek, kıvırıp ayaklarımı rahat bir koltukta saatlerce seyretmek manzarayı. Çocuklar sakin :), şöninenin çıtırtısı, evin içinde tarçınlı portakallı bir koku, fonda kısık sesli piyanoda Nocturne http://www.youtube.com/watch?v=x18Wxs9Ph64 Televizyon, telefon yok. Yemeklerin tamamı anne yemekleri, sadece sıcak çikolata soslu browniyi ekleyebilirim. Gerçek bayram tatili planım hiçte böyle değil 🙁 Yine hüzünlü bir İstanbul yolculuğu... Hüzünlü kısmı atlattıktan sonra bolca dinlenmem, enerji depolamam lazım. Zira dönüşte nefes almaya bile vakit bulamayacağım yeni bir sayfa...

Devamı »

Nice yıllara...

Bir çocukluk anıma dokundum dün. Umulmadık bir buluşma... Bir bir hatırladığım tatlar... Defne'min doğum günü... Yeni bir sayfanın bir adadaki ilk günü... Büyük umutlar peşinde yorucu bir gün... Bu kadar iyi insan bir araya geldi, tesadüfler belki tesadüf değil. Karar vermek için bir kaç işarete ihtiyacım var; bunca işaret yetmiyormuş gibi 🙂

Devamı »

Günde bir elma doktoru uzak tutar :)

Günde bir elma doktoru uzak tutar :)

Resim gibi elmalardan, resim gibi kareler yaratmak zor olmuyor. 🙂 Yine de ustamın fikrini almam lazım; zira her eleştiride yeni bir şey öğreniyorum. Elmalar belki hayallerimizin ismi olacak. Elif'in elmalı payları, tadan herkesin tatlı düşlerinin baş kahramanı olacak 🙂 Bir de elma marmelatları var ki...

Devamı »

Sitede yayınlanan fotoğraf, metin ve tariflerin tüm hakkı elvanbasustaoglu.com'a aittir. İzin almaksızın kopyalanamaz ve kullanılamaz.