Dün, bugün, yarın....
Mis gibi tereyağı, vanilya ve taze kavrulmuş fındıkla yapılmış bir kurabiye... Ancak tadına bakabildim. 🙁 Akşam çayımın yanına bir tane alayım diye mutfağa bir girdim ki kurabiye tabağı bomboş. Odaları dolaştım belki birisi bırakmıştır tabağında diye... Tarifini yazacağım yakında. 🙁
3 ay geçti. Ne zaman aklıma gelse soruyorum kendime: Nasıl olup bitti her şey bu kadar çabuk, neden hiç olmamış gibi devam ediyor hayat? Böyle zamanlarda aklıma hep sevdiğim bir arkadaşımın annesini kaybettiğinde "Aylarca her sabah uyandığımda annem artık yok dedim." deyişi geliyor. Sonra can arkadaşımın buz gibi olmuş bedenine son kez dokunduğum o sabahı, bana ait şeyleride beraberinde götürdüğü sabahı hatırlıyorum. Yıllarca kendi kendime kızdım onu bu kadar çabuk unuttuğum için. Hepsi de hayatın ortasına düşmüş bir ateş gibiydi. Kimimiz için çabucak sönüp giden bir ateş. Son yıllarda öğrendiğim en önemli ders: Ne hayaller, ne planlar, ne var olana sevinmek, ne yok diye üzülmek... Hayat bil...
Son günlerde çok ihmal ettim hayal defterimi. Sakın hayallerimden vazgeçtim sanmayın! Tam tersi hiç bu kadar düşmemiştim peşine 🙂 Aslında uzun yıllar hayalini kurduğumuz tarçın , portakal, vanilya kokulu dükkanımızı açmaya karar verdiğimizden beri gündüzlerim koşturmayla nefessiz, geceler eksiklerin yanlışların hesabıyla uykusuz geçiyor. Az kaldı, çok az. Yeni yılda yeni umutlarım var 🙂 Dileklerim için bir mum yaktım. 🙁 Yola beraber çıktıklarım, yolda beni bekleyenler.... Mutlu, umutlu, neşeli, sağlıklı, bol kazançlı bir yıl olsun 2014! Fotoğraflar: Tumblr
Bu yıl ağacımızı çocuklar süslediler. Farklı bir tema ya da farklı bir renk uygulayamadık. Yıllardır süren bir sürü yeni yıl geleneğini yerine getiremedik bu sene. Defne doğduğundan beri her yıl yaptığım yeni yıl kurabiyelerini bu sene yapamadık. Ağacımızı süslerken fonda jingle bells çalmadık. Sıcak çikolatalarımız yoktu 🙁 Yılbaşı akşamı tamamlayacağız yarım kalan mutlulukları 🙁 Fotoğraflar: Pinterest
Lisa McDonald, hayat hikayesi müthiş bir romana konu olacak kocaman yürekli bir kadın. Patoloji uzmanı babanın kanser tedavisi gören doktor oğlu 🙁 tedavi gördüğü hastanede tanıştığı hemşireye aşık olur ve evlenirler. Kendi çocuklarına sahip olamazlar ama Dünya'nın beş farklı ülkesinden beş çocuk evlat edinirler. Biz onları tanıdığımızda sadece iki çocukları vardı. Neredeyse her karşılaşmamızda yeni bir çocuk haberi aldık. En son biraraya geldiğimizde, Çin'den küçük bir kız bekliyorlardı. Sonraki yıllarda, Cliff'in kanser yüzünden hayatını kaybeden ablasının Down Sendromlu çocuğunu evlat edindiklerini duyduk. Onlar, bizim hayatımızda unutulmaz anıları, yerleri olan insanlardan. Durham ve Duk...
Çocuklar olmadan hiçbir yere gidemeyen ben, arkama bile bakmadan bindim uçağa. Sadece iki geceliğine Kopenhag. İlk kez hiç çalışmadan çıktım yola. "Topu topu iki gün, nasılsa otel lobisinde bir gezilecek yerler haritası vardır ." dedik ve çıktık yola. 37.000 mile iki bilet, üstelik business class. Booking.com'dan otel rezarvasyonu... İstanbul-Kopenhag 3 saat. Kopenhag havaalanınıdan trene bindik, 2-3 durak sonra şehir merkezindeydik. 15 dakika yürüdük otele. Sadece birer el bagajı ile yola çıkmanın rahatlığı hiç bir şeyde yok. Rahat birer spor ayakkabı, birer yedek kazak... Bu pastanenin önünde insanlar kuyrukta bekliyorlardı. Ertesi sabah erkenden girdik içeri. Pasta ve kahveyle sabah keyfi...
Peynir fondünün ben de hatırı büyük. 5 yıl önce bizim için çok keyifli, çocuklar için sıkıcı bir "uzun yol" tatilinde ilaç gibi gelmişti Gruyére'de yediğimiz peynir fondü. Yaramazlıklarının tavan yaptığı bir sırada, beyaz şarap katkısı bol bir peynir fondülü öğle yemeğinin arkasından arabada günlerden sonra ilk kez yaşadığımız sessizliği, uyuyan çocuklarımın o şarhoş edici mırıltılarını hiç unutamam. O günden sonra ne zaman arabada çıldırsalar o peynir fondülü öğle yemeğinin tatlı anısına sığındım 🙂 Peynir fondü, çocuklara sebze yedirmenin atıştırmalık ara öğün hali. 30 gr tereyağını küçük boy bir çorba tenceresinde erittikten sonra 30gr unu ekleyip, unu çiğ tadı gidene kadar; ama asla pemb...
Bir Ralph Lauren dükkanıyla ilk kez 1996'da Georgetown'da karşılaşmıştım. İçinde satılanlardan çok dekorasyonu etkilemişti beni. Bir müze gezer gibi bütün detayları içime çekmiştim. Bedford'daki evi de aynı tarzla döşenmiş. Victorian kesimli avize, ahşabın rengi, aynalar.... Argand lamba, ekose yastıklar, kütüphanenin ortasında yer alan ve odanın ruhuna uygun portre, ipek perdeler... Ahşabın sıcaklığı sarmış her yeri. Yine Victorian bilardo masası, klasik aydınlatma, koltuğun harika rengi.... Pool house... mmmmm..... Verandada keyifli ve şık bir yemek... Colorada'daki çiftliğinde bulunan beş misafir evinden bir tanesi... Victoria stili döşenmiş klasik Bedford evinden sonra Kızılderili ev yin...
"Ne komik bir ağbim var yaa" dedim telefonu kapayınca. Anneme bir tarif sormak için telefon etmiştim, telefonu bay gurme açtı ve başladı anlatmaya - "incik pişireceksen haberin olsun kötü bir huyu vardır... Soğanlar bilmem kaçıncı dakikada karamelize olmaya başlar... Bol tereyağlı Trakya baldosu iyi gider.... "Nesin sen ya?" dedim. Türkiye'nin neresinde olursanız olun, açın telefon "ben şu şehre şu kadar kilometre mesafedeyim nerede yemek yiyebilirim?" diye sorun, başlar tarife: 1-2 km ilerde bir benzinlik var oradan sağa dön....... Önce şaka yapıyor zannedersiniz; ama sonra tarife uyup dediği yeri elinizle koymuş gibi bulduğunuzda şaşar kalırsınız. Barış, yemek için yaşayanlardan. Barış esk...
Eskisi kadar çok olmasa da, hala hiç değilse haftada 1 kitap bitiriyorum; ama malasef ancak sonu mutlu biten, kafamı yormayacak, içnde aklımda tutmaya çalıştığım cümleler ya da bilgiler olmayacak romantik kitaplar okuyorum. Güzel olanları yazsam iyi olacak. Bayramda Karen Kingsbury'nin Şans'ını okudum. Olağan üstü güzel bir hikayeydi. Hatta düşündüm, eminim yakında bir sinema filmi olarak izleyeceğiz. Düğün Hediye'sinin içeriğinden çok kapak tasarımı büyüledi beni. Aman yaaa ne iflah olmaz bir romantiğim ben 🙂 İlknur Muştu yapmış kapak tasarımını. Web sitesine girdim baktım; meğer sevdiğim diğer bir kaç kitabın kapak tasarımı da İlknur Muştu imzası taşıyormuş. Aklımızda olsun . Olurda bir g...
Recipes